Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/14091 K.2018/13685

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Yokluğunda verilen kararın sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanun'u uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçta kullanılan ve Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/03/2014 tarih ve 2014/744 Suç Eşyası Defter Numaralı Adli Emanet Makbuzu ile adli emanete kayıtlı bir adet pense ile ilgili herhangi bir karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresi içerisinde 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurun gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken yazılmaması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderleri ile ilgili infazda tereddüde yol açacak şekilde “Bu dava için yapılan 4 tebligat gideri olan 24,00 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” şeklinde hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2013 tarih, 2013/70 Esas ve 2013/96 Karar sayılı ilamına konu suç tarihinin 09/02/2008 olması ve kayden 03/11/1990 doğumlu olan sanığın söz konusu ilama konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki hükmüne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm başlığındaki “Müşteki” ibaresinin çıkarılıp “Mağdur” ibaresinin eklenmesine, hüküm başlığına sanık ... hakkında “Gözaltı tarihi ve süresi: 27/03/2014 - 28/03/2014, 1 GÜN” ibarelerinin eklenmesine,

hüküm fıkrasından “Bu dava için yapılan 4 tebligat gideri olan 24,00 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” ibarelerinin çıkarılıp "Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına,

her bir sanığın payına düşen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesine ve “Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/70 Esas 2013/96 Karar sayılı ilamı ile verilen bir yıl sekiz ay hapis cezasının” ibarelerinin çıkarılıp, yerine “Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/08/2009 tarih,