Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/14358 K.2017/8901

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin mahkemede aracını evinin önüne park ettiğini beyan ettiği, ancak aracını kilitleyip kilitlemediğini belirtmediği, dosyada mevcut 30.09.2005 tarihli tutanakta aracın kontak anahtarının girdiği yerin bozulmuş olduğunun belirtildiğinin anlaşılmasına göre; aracın kapılarının kilitli bulunup bulunmadığı ve ne surette açıldığı tespit edilerek eylemin; aracın kapıları kilitli olmayıp açılmış ise 5237 sayılı TCK'nın 141/1. aracın kapıları kilitli olup zorlama ile açılmış ise 142/1-b, kapıları kilitli olup zorlama olmaksızın açılmış ise 142/2-d maddesine uyacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre, sanığın eyleminin TCK'nın 141. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğunun tespiti halinde; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,