Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/14399 K.2017/8538

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık için; mahkemenin 14.01.2005 tarihinde işlenen suç için 21.11.2008 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 23.12.2008 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 29.03.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 08.12.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.12.2008 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 17.10.2009 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/4 ve 102/4 maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151, 66/1-e, maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve ikinci mahkumiyet karar tarihi olan 19.01.2006 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 08.12.2014 arasında geçmiş bulunması,