Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1500 K.2018/6148

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında verilen ve CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması, Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında.

CMK'nın 230 ve 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.11.2016 tarih, 2014/13-36 Esas ve 2016/421 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; suç nedeniyle meydana gelen zararın bir kısmının soruşturma evresinde, geri kalan kısmının ise kovuşturma evresinde giderilmesi halinde, suçun mağdurunun, farklı evrelerde gerçekleşen iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat göstermesi üzerine, pişmanlık iradesinin ilk olarak soruşturma aşamasında tezahür ettiği de dikkate alınarak, TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca ceza indirimine gidileceği; mağdurun muvafakatinin bulunmadığı hallerde ise zararın tamamen giderildiği aşama olarak, kovuşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle aynı Kanunun 168/2. maddesinin tatbik edileceğinde bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdurun işyerinden, inceleme dışı ... ... ile birlikte 7 adet kol saati ve 1 adet epilasyon cihazını çalan sanıkların başka bir olay nedeniyle yakalanması üzerine mağdura yönelik hırsızlık eylemini itiraf ederek yer gösterme sonucu suç eşyalarından 7 adet kol saatinin ve epilasyon cihazının soruşturma evresinde mağdura iadesinin sağladığı, mağdurun kovuşturma evresinde zarar gören kol saatlerinin olduğunu, şikâyetinin devam ettiğini beyan ettiği, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızasının olup olmadığının mağdurun sorulmadığı,

hükümden önce verdiği anlaşılan 27.03.2008 tarihli dilekçesi ile işyerinde meydana gelen hırsızlıktan zararının giderildiğini ve şikâyetinden vazgeçtiğini belirttiği olayda; mağdura hükmün açıklanması ve öncesi kovuşturma evresinde kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadığı, oturum arasında bu içerikte bir dilekçe sunması halinde, dilekçe içeriğinin açıklattırılarak mağdura soruşturma evresinde gerçekleşen kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakatinin bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra,

kısmi iadeye rızasının bulunmaması halinde TCK’nın 168/2. maddesinin, muvafakatinin bulunması halinde TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekeceği gözetilmeyerek eksik kovuşturma sonucu hırsızlık suçundan kurulan hükümde zararın tamamının kovuşturma evresinde giderildiği kabul edilerek TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması,

3-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 50 gün karşılığı adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlük miktarı belirlenmeyerek infazda tereddüde neden olunması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,