Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/15970 K.2018/14869

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların bozmaya konu ilk hükümde hırsızlık suçundan 10 ay, mala zarar verme suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği; bozmadan sonra hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, mala zarar verme suçu yönünden ise beraatlerine karar verildiğinin anlaşılmasına göre sanıkların ilk hükümdeki toplam ceza süresi esas alınarak kazanılmış haklarının ihlal edilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın katılan şirkete ait döşenmek üzere açığa bırakılan kabloları çalmaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141. maddesi ile hüküm kurulması,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,