KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/15985 E., 2018/14887 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu hususun hapis cezası ile mahkûmiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesine göre, işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında verilen cezanın süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilebileceği düzenlemesi karşısında; sanık hakkında TCK’nın 142/1-a, 32/2, 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının “ TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün süre ile akıl hastalarına özgü yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına, sanığın cezasının bu suretle infazına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hapis cezası ile birlikte akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine de hükmedilmesi,
2-Sanığın sarfına neden olmadığı rapor aldırmak için 70,00 TL yol masrafının sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 6 ve 7 numaralı bentler çıkarılarak yerine “TCK’nın 142/1-a, 32/2, 62/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının “TCK'nın 32/2. maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün süre ile akıl hastalarına özgü yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/15985, K. 2018/14887, 21 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama