Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16170 K.2018/12748

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanunu'nun 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanunu'n 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

İncelemeye konu dosyada, sanık hakkında, hırsızlık suçundan sanığın yokluğunda 19.02.2009 günü verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın savunmasında bildirdiği adresten farklı bir adrese tebligat çıkartıldığı ancak iade olduğu, iade gelen tebligattan sonra MERNİS adresinin araştırılması gerekirken aynı adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkarılarak daha sonrasında da kesinleştirme işleminin yapıldığı anlaşılmakla, 19.02.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği,

bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi halinde denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,