Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16213 K.2017/3631

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu,hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b ve 143. maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerindeki işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre bu suçtan dolayı ceza tayin edilemeyeceğinin ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi kapsamında olması nedeniyle uzlaşma kapsamında olmadığının anlaşılmasına göre, Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden karma uygulama yapılarak,

hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b,143.maddesinin, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise 765 sayılı TCK'nın 193/1-2.maddesinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,