Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16297 K.2018/14159

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, şikayetçi kuruluşa ait telefon kablolarını kestikten sonra olay yerine kolluğun gelmesi ile kabloları bulunduğu yerden götüremeden, olay yerine 45 - 50 metre mesafede yakalandığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35/2. maddesi uyarınca cezasından uygun miktarda indirim yapılması gerekirken, eylemin tamamlanmış suç olarak değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Suç tarihi “30/09/2012” olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında hatalı olarak “29/09/2012” olarak yazılması,

3-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması,

4-5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılması gerekirken yazılmaması,

5-5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Şile Cumhuriyet Başsavcılığı'nca emanete alınan eşyalar ile ilgili bir karar verilmemesi,