Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16301 K.2018/343

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezasından artırım yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında TCK'nın 142/2-e maddesi ile belirlenen ''3 yıl 6 ay'' temel cezası üzerinden, TCK'nın 143/1. maddesi, ile 1/8 oranında artırım yapılırken ''3 yıl 11 ay 7 gün'' hapis cezası yerine'' 3 yıl 13 ay'' hapis cezasına, yine aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile '' 3 yıl 3 ay 10 gün'' hapis cezası yerine '' 3 yıl 4 ay 25 gün '' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,