KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/16306 E., 2018/16266 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu cezanın 1 yıl 8 ay olması gerekirken 1 yıl 6 ay olarak eksik tayin edilmesi CMK 326/son uyarınca sanık hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-İlk mahkumiyet hükmünün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın hakkında ilk hükümde gösterilen ilamın tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/16306, K. 2018/16266, 17 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama