Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16582 K.2017/4360

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine ilişkin 30.03.2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesine göre belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması sonucu cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak yazılması, sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeni ile bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/593 Esas, 2014/5 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İştirak halinde suç işleyen sanıktan neden olduğu yargılama giderlerinin “payı oranında” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmasıyla ilgili olan kısımların hüküm fıkralarından çıkartılarak,

yerine “Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/593 Esas, 2014/5 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 6 ay hapis cezasından dolayı 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin yazılması;

hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdiği yargılama giderinin sanıktan payı oranında alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeni ile temel ceza olarak suçun işleniş biçimi gözetilerek asgari hadden 2 yıl hapis cezası belirlendiği halde teşebbüs hükümleri uyarınca indirim yapılırken kanuni sınırlar içinde en aleyhe oran olan 1/4 indirim oranının belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezası sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrildiği halde mala zarar verme suçu yönünden hükmedilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/593 Esas, 2014/5 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine göre belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 35 maddesi ile 1/4 indirim yapılması sonucu cezanın 1 yıl 6 ay yerine 1 yıl 8 ay olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak 62. maddesi ile yapılan uygulama sonucu sanık hakkında fazla ceza belirlenmesi,