Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16591 K.2016/13350

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143, 35, 151/1 ve 62/1 (iki kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair, Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2008 tarihli, 2007/286 Esas ve 2008/237 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nm 03/08/2016 tarih ve 94660652-105-81-10318-2014-Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/09/2016 tarih ve 2016/327522 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE

1- Hırsızlık suçunda, kapısı kilitli park halinde iken çalınmaya teşebbüs edilen aracın sağ ön kapı kilidinde zorlama izi olması ve düz kontak yapılmaya hazırlanmış halde bulunması karşısında, eylemin anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan TCK’nın 142/1-b maddesi yerine yazılı madde ile uygulama yapılmasında,

2-Mala zarar vermek suçunda otonun kilitli kapısının açılarak çalmaya teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında, eylemin aracın mülkiyetine yönelik olması sebebiyle yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı halde, beraatı yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREGI GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden Akçakoca Asliye veza Mahkemesinin 08/07/2008 tarihli ve 2007/286 sEsas, 2008/237 saylı ... hakkındaki kararının CMK 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Mahkemenin takdirine bağlı kalınıp bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

1-Sanık ...'un eylemine uyan ve sübut bulan "Nitlikli Hırsızlık" suçundan TCK'nın 142/1-b bendi gereğince; suçun vasıf ve mahiyeti, suçun ileniş biçimi, suç amaç ve saiki, sanığın şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak taktiren sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın, eylemini gece vakti gerçekleştirmesi dikkate alınarak; cezasından TCK'nın 143. maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı dikkate alınarak cezasından TCK'nın 35. maddesi gereğince eylemin ulaştığı aşama da değerlendirilerek 2/4 oranında indirim yapılarak sanık cezalandırılması 1 yıl 2 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın duruşmadaki iyi hali lehine takdiri hafifletici neden kabul edilerek TCK'nın 62/1. madde gereğince cezasından taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın cezasından başkaca artırım ve indirim yapılmasına taktiren yer olmadığına,

Sanığın geçmişteki hali, suç işleme hususundaki eğilimi, sabıkalı kişiliği, suçtan pişmanlık duyduğuna ilişkin herhangi bir halinin gözlemlenememesi hususu da dikkate alınarak cezasının ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekinmesine sebep ollmayacağı kanaatine varıldığından sanık hakkında TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına,

Kasten işlenen suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak; sanığın TCK'nın 3/1-a, b, d, e. bentlerindeki haklardan hapsin infazı tamamlanıncaya kadar, aynı Yasa'nın 53/1-c bendindeki velayet vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklardan ise koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,

Suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın suç işleme ısrarı, kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememize olumlu kanaat oluşmadığından ve böylece 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin uygulanma şartları bulunmadığından sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,