Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/16915 K.2016/13225

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin beyanında, arkadaşının karavanında uyuduğu sırada cep telefonunun çalındığını, karavanın kapısının ise açık olduğunu ifade etmiş olması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de; 3-Müştekinin, sabah 08.30'da uyandığında cep telefonunun çalındığını anlayıp, civardaki telefon alım satımı yapılan dükkanlarda araştırma yaparak aynı gün içerisinde hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'e ait işyerinde bulduğunun ve emniyete durumu bildirmesinden sonra telefonunu teslim aldığının anlaşılması karşısında, sanığın bizzat pişmanlık duyarak iade ya da tazmin yoluyla zararı gidermesi söz konusu olmayıp, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılması,

.../...