KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/17231 E., 2018/9741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Birlikte hareket eden sanıklardan ilk olarak ...'ın, müştekinin yalnız olduğu sırada işyerine geldiği, müştekiye 5 adet 20,00 TL yi bütünletmek istediğini söylediği, müştekinin bütün parasının olmadığını söylediği sanığın işyerinden ayrıldığı, 5-10 dakika kadar sonra diğer sanık ...'ın aynı işyerine geldiği, müştekiye iki adet kurabiye almak istediğini söylediği ve elindeki 50,00 TL'yi tezgahın üzerine bıraktığı, müşteki 50,00 TL parayı almadan paranın üzerini vermek üzere kasaya yöneldiği sırada sanığın müştekiye ayrıca 50,00 TL bozar mısın dediği, müştekinin sanığa 2 adet 20,00 TL ve 1 adet 10,00 TL verdiği,
sanığın 50,00 TL bozulduktan sonra kurabiyelerin parası olarak tekrar 10,00 TL verdiği, müşteki para üstü olarak 8,00 TL verdikten sonra sanık 2 adet 20,00 TL ve 1 adet 10,00 TL ile tezgah üzerindeki 50,00 TL'yi alarak işyerinden çıktığı, diğer sanık ...'ın da içerisinde bulunduğu sanık ...'un kullandığı ... plaka sayılı araçla olay yerinden uzaklaştıkları olayda, paranın zilyedi olan müştekinin rızası dışında sanıkların parayı alıp gitmeleri karşısında;
sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğundan, tebliğnamede yer alan eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna uyduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/17231, K. 2018/9741, 2 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama