Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17250 K.2016/12112

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda kurulan hükme ilişkin gerekçeli karar, dosyada belirtildiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun olarak tebliği yapılmış ve bu tebligat uyarınca karar kesinleştirilerek infaza verilmiş ise de; UYAP sisteminden yapılan incelemede, 25.10.2015-26.08.2016 tarihleri arasında cezaevinde tutuklu bulunduğunun ve yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın 27.05.2016 tarihli temyiz talebinin süresinde ve infazın durdurulması talebinin yerinde olduğu anlaşılmakla, "Temyizin reddine" ilişkin 31.05.2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.