Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1744 K.2016/5672

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/4, 119/1-c, 62. (üç defa) maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis ve 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2008 tarihli ve 2007/388 Esas, 2008/556 sayılı Karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 23.12.2015 gün ve 2014-E. 26932/85555 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2016 gün ve 2015/428745 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-Sanık hakkında kurulan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik olarak; etkin pişmanlığa ilişkin TCK’nın 168. maddesinin uygulama alanında bulunan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında, zararın tazmin suretiyle giderilmesi koşuluna bağlı olarak cezanın ertelenemeyeceği gibi ayrıca somut olayda maddi zararın miktarı tespit edilmeden infazda duraksamaya neden olabilecek şekilde uygulama yapılmasında,

2-Salihli Devlet Hastanesinin 30.06.2005 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda sanık hakkında “mental retardasyon” tanısı ile vasi tayini gerektiği bildirilip, bu doğrultuda ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2005 gün ve 2005/842-893 sayılı kararı ile vasi atandığı, soruşturma sırasında ise ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 04.03.2008 tarih ve 2599 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda “sınır zeka potansiyeli” tanısıyla ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği belirlenmekle her iki rapor arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak giderilmesi gerektiğinin gözetilmediği,

3-Sanık hakkında kurulan işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olarak. Gece vakti, işyerinin kilidini kırarak hırsızlık yapmaya kalkışan sanıkların işyerine girmelerinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığı, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan uygulama yapılırken, “müştekinin zararlarını giderdikleri takdirde cezalarının ertelenmesine karar verildiğinden,

sanıkların müştekinin zararını gidermedikleri anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyerek ”denilmek suretiyle, somut olay ile örtüşmeyen ve “takdire” dayanılırken de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, sanıklar yönünden yasanın öngördüğü objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeden ve somut olayda anılan suç yönünden “müstakil bir zarar” olmamasına karşın zararın giderilme koşuluna bağlı olarak cezanın ertelendiği gibi cezaların bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen

ölçütlerle de çelişir şekilde, 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesinde, 4-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK' nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, dosya kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile 19.01.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararının Ortak Hükümler 5. maddesinin açık düzenlemesi uyarınca “Ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.