Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17440 K.2018/15606

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 17.03.2014 tarihinde müştekinin yetkilisi olduğu marketten içki çalması nedeniyle açılan davada yapılan yargılama sonucunda bu eylemden dolayı 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 23.10.2014 tarihinde kesinleştiği, ardında bu dosyada CD incelemesi neticesinde sanığın aynı marketten 17.02.2014 tarihinde de hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin görülmesi üzerine 09.06.2014 tarihinde ayrı bir iddianame düzenlenerek dava açıldığı,

mahkemenin tensip zaptı ile Yargıtay’da temyiz incelemesinde olduğunu belirttiği 17.03.2014 tarihindeki eylemine ilişkin dosya ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanma ihtimaline binaen birleştirilmesi için red kararı verildiği anlaşılmakla; gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde açığa çıkartılması, zincirleme suç hükümlerinin uygulama yeri bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından, Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/327 Esas ve 2014/451 Karar sayılı dava dosyasının getirtilip incelenerek,

5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı, değerlendirilerek TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarih, 2012/13-1543 Esas ve 2013/257 Karar 15.03.2016 tarih, 2014/10-847 Esas ve 2016/120 Karar sayılı kararlarındaki ilkelerde dikkate alınarak TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım, kesinleşen dosyalar yönünden de mahsup işleminin yapılması gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,