Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17516 K.2016/12454

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren ve aleyhine uygulama içeren aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

2-Konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümde, sanığın kişiliğini, sosyal ve ekonomik durumunu, suçun işlenmesindeki özellikleri, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması hususlarını yansıtan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, "kastın yoğunluğu" gerekçesiyle, TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,