Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1753 K.2018/3538

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

02.06.2010 tarihli kararın sanığın yokluğunda verildiği, 30.06.2010 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilidiği, sanığın 26.08.2010 tarihinde vermiş olduğu dilekçeye istinaden 02.09.2010 tarihli ek karar ile mahkemenin temyiz talebini reddettiği ve bu ek kararın 27.09.2010 ve 11.10.2010 tarihlerinde sanığa tebliğ edildiği,

sanığın 28.09.2010, 29.09.2010 tarihli dilekçelerinde özetle kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmediğini ve temyiz talebini kullanamadığını beyan ettiği, sanıktan alınan imza örneklerinin bilirkişiye yaptırılan incelemesi sonucu, sanığa yapılan tebliğ gereği düzenlenen tebliğ tebellüğ belgesindeki imzanın sanığın el ürünü olmadığının tespit edildiği, 15.10.2010 tarihli mahkemece verilen ek karar da infazın durdurulması ve sanığın 29.09.2010 tarihli dilekçesinin temyiz talebi reddinin temyizi kabulü ile Yargıtay'a gönderilmesine dair ek karar verildiği ve ayrıca sanığın 14.10.2010 tarihli temyiz talebini de içeren dilekçe sunduğu,

dolayısıyla sanığa usulune uygun gerekçeli kararın tebliği yapılamadığı anlaşılmakla, 02.09.2010 tarihinde mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin verilen ek karar kaldırılarak ve süresinde temyiz dilekçesi verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;