Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/17729 K.2018/7122

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06/10/2005 tarih 2004/4-8582 ilamat nolu yazısı ile, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın hükümlü ... lehine uygulanmasının gerekip gerekmediği konusunda ek karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, mahkemece verilen 2002/937 Esas ve 2003/328 Karar sayılı 03/12/2005 tarihli kararda hükümlü ... hakkında uyarlama hususunda bir karar verilmediği anlaşılmakla, Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin Onama kararı ile 12.04.2004 tarihinde kesinleşen 2002/937 Esas ve 2003/328 Karar sayılı 22.05.2003 tarihli hükümle 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edilen hükümlü hakkında mahallinde uyarlama yargılaması yapılması olanaklı görülmüştür.

Hükümlü ...’ın yokluğunda verilen 2002/937 Esas ve 2003/328 Karar sayılı 03/12/2005 tarihli ek kararın son bildirdiği adrese 26.06.2006 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı ancak; bu adrese daha önceden usulüne uygun yapılmış bir tebligat olmadığından tebliğin usule aykırı olduğu, 16.09.2013 tarihinde aynı konutta birlikte oturan annesine yapılan tebligat üzerine hükümlünün 19.09.2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

I)Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükümlü ...’nun 09/07/2014 tarihli kolluk görevlilerince düzenlenen ifade tutanağında ve aynı tarihli imzalı beyanına göre hükmü temyiz etmek istemediğini belirtmesi karşısında; hükümlünün verdiği dilekçe ile temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğundan, dosyanın bu hükümlü yönünden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II)Hükümlüler İmran Hammadova ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1)5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi ile 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak, 5237 sayılı TCK'nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceği öngörülmüş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi,

cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasa'nın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, duruşma açılmaksızın evrak üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi gereği hükümlülere yüklenen suçların alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; hükümlülere zorunlu müdafii atanmadan dosya üzerinden verilen kararla CMK’nın 150/3, 188/1, 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3)Hükümlüler .... ve ....’in, gece sayılan zaman dilimi içinde temyiz dışı diğer hükümlülerle birlikte müştekiye ait işyerine kepenk kilitlerini kırarak girmek suretiyle içeriden cep telefonu, şarj aleti, cep telefonu kontör kartı, televizyon, ev telefonu ve cep telefonu kapağı gibi eşyalar çaldıkları eyleme ilişkin hırsızlık yaptıkları sabit görülen olayda, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son ve 522. maddelerindeki suçun öğelerinin farklı olduğu,

eylemin 5237 sayılı Kanunu'nun 142/1-b ve 143. maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c maddelerindeki işyeri dokunulmazlığının ihlali ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarının da oluşturduğu, mala zarar verme suçu bakımından suç tarihinde şikayete bağlı olan suç için müştekinin şikayetinin bulunup bulunmadığı hususu sorularak,

sonucuna göre 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlülerin yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle her iki kanunla ilgili uygulamanın kararda denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4)Hükümlü ...’ın müştekinin işyerinden çaldığı cep telefonu kontör kartlarını satarken müşteki tarafından bulunması üzerine, çaldıkları eşyaları sakladıkları yeri göstererek müştekiye kısmi olarak iadesinin sağlandığı anlaşılmakla müştekiye kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorulup, sonucuna göre hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,