Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/18102 K.2016/12996

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında lehe yasa olduğu kabul edilerek, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 522, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluklarına hükmolunması ile karma uygulama yaparak hükümde karışıklığı sebebiyet verilmesi,

2-Sanık hakkında bozmadan önce ilk olarak verilen kararda hükmolunan hapis cezasının 647 sayılı TCK’nın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilerek ertelendiği, sanık hakkında bu durumun kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma sonrası verilen 2. hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5 yıllık denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması ile yeniden kurulan hükümde hükmolunan hapis cezasının dairemizcede benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2014/8-71 Esas, 2015/42 Karar ve 09.02.2016 tarihli ilamı uyarınca 647 sayılı TCK’nın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,