Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/18293 K.2016/12037

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 12 ay hapis ile cezalandırılmasına ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.10.2014 gün, 2013/14 Esas ve 2014/646 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafi tarafından temyizi üzerine,

17. Ceza Dairesi'nin 03.10.2016 gün, 2016/7841 Esas ve 2016/10178 Karar sayılı ilamı ile; ”İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun bozulması” şeklindeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.11.2016 tarih ve 2015/5506 sayılı yazıları ile 17. Ceza Dairesi'nin, bahsi geçen bozma kararının kaldırılması ile sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi üzerine,

hakkındaki işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu için verilen kararda, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede açıkça talep edilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi isabetli olmadığından, Dairemiz Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması üzerine, 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya 21/11/2016 gününde Daireye gönderilmekle okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ...'ın yargılandığı dava dosyasının incelenmesinde, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 119/1-c ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 12 ay hapis hapis cezasına hükmolunduğu, sanık hakkında iddianamede TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasının talep edilmediği ancak 11/03/2014 tarihli oturumda kendisine ek savunma hakkı tanındığı ve sanığın da ek savunmada bulunduğu anlaşılmakla; TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün

ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi de mümkün olduğundan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.11.2016 tarih ve 2015/5506 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, 17. Ceza Dairesi'nin 03.10.2016 gün, 2016/7841 Esas ve 2016/10178 Karar sayılı ilamı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun bozulmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.