Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/18804 K.2018/11061

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun katılan sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)YCGK'nın 18.12.2012 günlü, 2012/1411 Esas ve 2012/1852 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanık ...'in, katılan ...'a ait motosikleti, kullanım gereği açık alanda park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 ile hüküm kurulması,

2)Katılan sanık ...'in tekerrüre esas alınan Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/120 Esas ve 2007/256 Karar sayılı ilamında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gözetilerek sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK' nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK' nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik TCK'nın 86/2. maddesi gereğince basit yaralama, TCK'nın 106/1. maddesi gereğince tehdit ve TCK'nin 125/1. maddesi gereğince hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, katılan sanık ... hakkında ise TCK'nın 86/2. maddesi gereğince basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, basit yaralama ve hakaret suçlarının da tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı suçların tamamının uzlaşma kapsamında bulunmadığı.

TCK'nin 106/1-1. fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, katılan sanıkların mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen basit yaralama hakaret ve tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; katılan sanıklar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlfaştırma bürosuna gönderilmesi,

uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması,

Kabule göre de;

5)Katılan sanık ...'un daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; hakkında tehdit suçundan dolayı verilen 12 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı Kanun'un 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

6)Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı haksız tahrik hükümlerinin, TCK'nın 129. maddesi yerine genel haksız tahrik maddesi olan TCK'nın 29. maddesi ile uygulama yapılması,