Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/18973 K.2018/8497

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 12.01.2010 tarihinde işlenen suçlar için 02/10/2012 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 30.11.2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 11.12.2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.11.2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 05.11.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143, 35, 39, 31/2, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 27 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilerek 1,740,00 TL adli para cezası yerine 1,140,00 TL adli cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ve suça sürüklenen çocuğun, güvenlik görevlileri tarafından yakalandığı anda üzerinden müştekiye ait olan iki ucu asma kilit ile bağlı olan zincir bulunduğu ve eylemin tamamlandığı gözetilmeden,

5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması ile suça sürüklenen çocukların savunmalarından anlaşılacağı üzere fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri ve asli fail oldukları sabit olduğu halde, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yardım eden sıfatıyla TCK’nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.