Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19347 K.2018/14824

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçları ile müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e karşı konut dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemelerinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK’nın 58.maddesinin uygulanmaması ve sanıkların her bir müştekinin evine kısa aralıklarla birden fazla kez girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından; hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak,

TCK'nın 53. maddesinin 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" kısmının çıkartılmak suretiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ...’a karşı hırsızlık ;müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik hırsızlık; müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ;müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik mala zarar verme; sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemelerinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; müştekiler ..., ...’e karşı hırsızlık suçlarının sanık ... tarafından; müştek... ’e yönelik hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında müştekiler ... ,..., ..., ..., ..., ...’a karşı hırsızlık konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlaından kurulan hükümlerde sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, sanık ...’nın soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...’nın müşteki ...’e yönelik hırsızlık eyleminde sanığın müştekinin evinde bulunan aracın anahtarını bularak aracı çaldığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanık ...’nın müştekiler ... ve ...’a yönelik hırsızlık eylemi ile sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemlerinde sanık ...’nın müştekiler ... ve ... ve sanık ...’ın müşteki ... evine kısa aralıklarla birden fazla kez girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

4-Sanıklar ...’nın müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık eylemi ile sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemlerinde sanık ...'nın 23.01.2009 tarihinde kolluk görevlileri tarafından... ilinde şüphe üzerine durdurulduğunda bulunduğu aracı ve araç içerisindeki eşyaları çaldıklarını ve hırsızlık yaptıkları yeri söyleyerek müştekiler ... ve ...'e tam iadeyi sağladığının ve müştekilerin tercüman aracılığıyla zararlarının bulunmadığın beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık ...’nın müştekiler ..., ... ve ...’a yönelik hırsızlık eyleminde, sanık ...'nın kolluk görevlileri tarafından... ilinde şüphe üzerine durdurulduğunda bulunduğu aracı ve araç içerisindeki eşyaları çaldıklarını ve hırsızlık yaptıkları yeri söylemesi karşısında; müştekiler ..., ... ve ... dinlenerek sanığın bulunduğu araçta ele geçen malzemeler içerisinde kendilerine ait olanların olup olmadığı,

kısmi yada tam iade olup olmadığının tespiti, kısmi iade varsa kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterilip gösterilmediği tespit edilip sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/1-4.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken bu hususta bir araştırma yapılmaksızın ve müştekiler dinlenmeksizin eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

6-Sanık ...’nın müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e yönelik mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde 13/01/2009 tarihli olay yeri inceleme raporunda bir açıklık olmadığı anlaşılmakla, sanıkların hırsızlık suçlarını işledikleri sırada müştekilere yönelik ne şekilde mala zarar verdiklerine ilişkin kanıtlar karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

7- Sanıklar ... ve ... hakkında; kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, ve yine T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8-UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 10.10.2018 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,