Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19443 K.2017/7205

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

07.11.2004 tarihli görgü tespit tutanağına göre,evin salonundaki pimapen penceresinin zorlanarak açıldığının ve zorlama izlerinin olduğunun,ayrıca oturma odasındaki zemin kısımdan bahçeye açılan kapının üst kısmında bulunan 70X40 cm ebatlarındaki camın da kırıldığını belirtilmiş olması karşısında;

olay yerinde uzman bilirkişi ile keşif yapılıp pimapen pencerenin ve camın sağlam ve muhkem olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK nın 493/1-son veya 492/1. maddeleri kapsamında olup olmadığının tartışılması ile sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 119/1-c, 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

ve müştekinin şikayetinin bulunması nedeniyle mala zarar vermek suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma imkanı değerlendirilip sonucuna göre lehe Yasa'nın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması