Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19629 K.2018/11932

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-14.06.2008 tarihli muhafaza altına alma tutanağı doğrultusunda, olay yerinden elde edilen güvenlik kamerası görüntülerinden aracı çalan şahsın, araca binmeden önce aracın yan tarafına attığı tespit edilen sigara izmaritine ilişkin düzenlenen 07.07.2009 tarihli ekspertiz raporunda, sanıktan alındığı belirtilen kuru kan örneğinden elde edilen genotipin kolluk tarafından muhafaza altına alınan sigara izmaritinden elde edilen genotipten farklı olduğunun belirtilmesi, 18.06.2008 tarihli tutanakta olay yeri görüntülerini içeren CD içerisindeki verilerin bozuk ve izlenemez durumda olduğunun tespit edilmesi,

hazırlıkta, bilgisayar ortamında bulunan resimlerden sanığı teşhis eden tanıklardan ...’nin 30.06.2009 tarihli celsede alınan beyanında, suça konu aracın nasıl hırsızlandığı veya kimin hırsızladığını görmediğini, sanığı ilk defa duruşmada gördüğünü, güvenlik kamerası kayıtlarının olay anını saptadığını, ancak kendisinin güvenlik kamerası kayıtlarını hiç izlemediğini, hırsızlığı yapanın huzurdaki sanık olup olmadığını bilmediğini, olayın akşam saatlerinde olduğunu, havanın karanlık olduğunu beyan etmesi,

diğer tanık ...’in ise 30.07.2009 tarihli celsede alınan beyanında, olayın gece vakti olduğunu, çalınan aracın park edildiği yerden çıkmak için uğraştığını ancak aracın içerisindeki şahsı fark edemediğini, huzurda bulunan sanığı ilk kez gördüğünü daha önce görmediğini, aracı kullanan kişiyi güvenlik kamerası kayıtlarında gördüğünü, şahsın bir şapka taktığını, bu şahsı araca binerken görmediğinden huzurda bulunan sanık olduğu konusunda kesin bir şey söyleyemeyeceğini beyan etmesi ile aşamalarda sanığı teşhis ettiğini beyan eden tanık ...’ün olayı çıplak gözle görmemesi ve izlediği kamera görüntülerine dayalı bir teşhiste bulunması karşısında,

sanığın aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmasının aksine atılı suçu işlediğine yönelik mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de. Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,