Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19911 K.2017/1918

Hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 151/1 ve 116/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis, 4 ay hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair, Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2009 tarih, 2009/243 Esas ve 2009/1076 Karar sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/11/2016 gün, 94660652-105-06-12631-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2016 gün ve 2016/394478 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Dosya kapsamına göre;

Sanık tarafından müştekiye ait cep telefonu, bir miktar para ve dizüstü bilgisayarın hırsızlanmasından ibaret somut olayda, 20/01/2009 tarihli tutanaktan hırsızlanan cep telefonunun soruşturma aşamasında sanığın yer göstermesi ile bulunarak muhafaza altına alındığının anlaşılması karşısında, katılanın rızasının bulunup bulunmadığının araştırılarak, sanık hakkında kısmi iadeye ilişkin 5237 sayılı Yasa'nın 168/1-4 maddesinin uygulanma imkanı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisinde,

İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; sanığın 06.04.2008 tarihinde gayrımuayyen saatte şikayetçi ...ın yetkilisi olduğu ...Caddesi .. Balgat Ankara adresinde faaliyet gösteren... isimli işyerinin bulunduğu binanın yangın merdivenine demir parmaklıkların arasından geçerek dershanenin bulunduğu kata çıkıp dershanenin balkon kapısının alt kısmında bulunan kilidi kırarak işyerine girip şikayetçiye ait cep telefonu, bir miktar para ve bilgisayarı hırsızladığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olduğundan;