Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/19974 K.2018/15947

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu tamamladıktan sonra fakat bu nedenle hakkında kovuşturmaya başlanmadan önce müştekinin zararının bir kısmını oluşturan suça konu 129,00 TL'yi kolluk kuvvetlerine rızası ile teslim ettiği ve bozma sonrası yapılan yargılamada da müştekinin kısmi ödemeye rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015/2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olacağı hususunun gözetilmeden hüküm kurmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması,

3-Adli sicil kaydında suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4- Gerekçeli kararda tahliye tarihinin yanlış gösterilmesi,