Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/2234 K.2018/6511

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

01/01/2013 tarihinde müştekinin işyerinde meydana gelen hırsızlık olayına tanık olarak ifadesine başvurulan nın iştirak ettiğine dair hiçbir delilin bulunmadığı, dolayısıyla ilk alınan beyanının atfı cürüm niteliğinde kabul edilemeyeceği, ....plakalı çalıntı halının yakalandığı aracın sahibi olan temyiz dışı sanık ...'ün de atılı hırsızlık suçundan beraat etmesiplakalı aracın 03/01/2013 tarihinde ... tarafından sanık ...'a verildiğine dair de bir ihtilafın bulunmaması, müştekiye ait olan ve işyeri önünden çalındığı belirtilen suça konu halılardan bir topunun sanık ...'ın kullandığı araçta bulunması nedeniyle eksik kovuşturma nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça konu halıların müştekiye ait işyerinin kapısının dışında, camekan önündeki sergi maksatlı standın üzerinde rulo halinde açıkta bulunduğu sırada çalınması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/1-(e) maddesi uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini;

2-Suç tarihinde Ankara için güneşin batış saatinin 16.38 olduğu, kış saati uygulaması da gözönüne alındığında saat: 17.38’den itibaren gece vaktinin başladığı, müşteki alınan beyanında ise halıların çalındığını saat: 19.00 sularında farkettiğini beyan ettiği, halıların en son tezgah üzerinde bulunduğu ya da görüldüğü saatin ise tam olarak belirlenememiş olması karşısında; suç saati kesin olarak belirlendikten sonra buna göre sanık hakkındaki cezanın TCK’nın 143. maddesi uyarınca gece vaktinden artırılması gerekirken, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin neler olduğu tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen ilamın hükümde açıkça belirtilmemiş olması, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında bulunan kesinleşmiş adli para cezasına ilişkin tek ilam olan Ankara 2. Çocuk Mahkemesi’nin 08/03/2010 tarih, 2009/467 Esas ve 2010/182 Karar sayılı ilamın ise sanığın on sekiz yaşını doldurmadan önce işlemiş olduğu suça ilişkin olması karşısında TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,