Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/2263 K.2016/5147

mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın 23.10.2014 tarihli temyiz talebinin, hasren, sanık hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçu nedeniyle verilen düşme kararına yönelik olduğu görülerek yapılan temyiz incelemesinde;

I-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; hırsızlık suçundan kurulan hükümde ise aynı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, sanığın olay günü geceleyin saat 21.35 sıralarında, müşteki ...'in müdürü olduğu ilk öğretim okuluna, pencereyi zorlamak suretiyle girerek, müdür ve müdür yardımcılarının odalarından bilgisayarlar ile ekipmanlarını çaldığı, buradan hareketle okul ana binasının zemin katında bulunan ve müşteki ...'ın işletmeciliğini yaptığı okul kantininin de penceresini zorladığı ve kasadan 30,00 TL para

çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde; kantinin mülkiyetinin okul idaresine ait olup, sanığın kantinin içine girmesi ve kantin penceresini zorlaması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin tek bir kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlali suçlarını oluşturacağı, hırsızlık suçu bakımından ise sanığın, kantinin müşteki Faysal tarafından işletildiğini bilebilecek durumda olup olmadığının araştırılması ile kantinin müşteki Faysal tarafından işletildiğini bilmediğinin ve bilebilecek durumda olmadığının anlaşılması halinde yine tek bir hırsızlık suçunun oluşacağı,

aksi halde ise sanığın müşteki Faysal'ın işlettiği kantinden 30,00 TL para çalması eyleminin ayrıca ikinci bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın çaldığı 30,00 TL paranın müşteki ...'a ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Müştekinin işlettiği okul kantininden 30,00 TL bozuk para çalan sanık hakkında, suça konu eşyanın değeri ve suç tarihindeki paranın satın alım gücü dikkate alındığında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın üzerine atılı bulunan mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi uyarınca suç tarihine göre takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden; müşteki ...'ın şikayetçi olmaması gerekçe gösterilerek şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,