Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/2357 K.2018/6645

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi yerine 152/1. maddesinin gösterilmesi, mahallinde giderilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş, Adli Emanetin 2013/1442 sırasında kayıtlı, aralarında katılana ait işyerinden çalındığı anlaşılan 2.335,00 TL ve 500 Euro’nun da bulunduğu emanet eşyaları hakkında zamanaşımı süresinde sahibine iadesi veya müsaderesi hususunda, zamanaşımı süresinde yerinde karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi gereği belirlenen 6 ay hapis cezalarının, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile bir kat artırılmasıyla sonuç cezaların 12 ay yerine 1 yıl olarak belirlenmesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği halde, tekerrüre esas alınan sabıkaların infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde hükümde açıkça gösterilmemesi,

4)5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca sanıkların üzerine düşen yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 30,00 TL'den ibaret yargılama giderinin eşit olarak sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen hapis cezasının “12 ay” olarak değiştirilmesi,

hükümlerden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması ile yerlerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasına ''Sanık ...’in Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/650 Esas ve 2005/1394 Karar sayılı 07/02/2012 kesinleşme tarihli 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilam ve sanık ...’ın Polatlı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/612 Esas ve 2006/465 Karar sayılı 27/06/2012 kesinleşme tarihli 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin ilama istinaden sanıklara verilen hapis cezalarının 5237

sayılı TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlelerinin eklenmesi ve yine hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan toplam 30,00 TL yargılama giderinden sanıkların payına düşen miktarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesi eklenmek suretiyle,