KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/259 E., 2018/1711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İhtar içeren tebligatın, suça sürüklenen çocuk tarafından daha önceden belirtilen ... adresi yerine, ... adresine çıkarıldığı, tebligatın adresten taşındığı belirtilerek iade edildiği, daha sonra Didim 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne yazılan talimatın suça sürüklenen çocuğun Çine A3 Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğu belirtilerek işlemsiz iade edildiği, başka suçtan Çine A3 Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü bulunan suça sürüklenen çocuğun 03/07/2014 tarihli duruşmada hazır bulundurulmayıp ve kendisine asıl mahkemede atandığından haberdar olmadığı müdafiinin beyanları ile yetinilerek, yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda olduğu, ancak işlediği iddia olunan hırsızlık suçundan dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/259, K. 2018/1711, 13 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama