KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/2626 E., 2016/6264 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemesince 16/04/2009 tarih 2008/402 Esas ve 2009/171 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 1 ay 9 gün hapis cezasının CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suça sürüklenen çocuğun 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve kararın 27/04/2009 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde, "denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemece hükmün açıklanacağı "düzenlenmiş olup,
suça sürüklenen çocuğun kararın kesinleşmesinden sonra 13/02/2010 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı....
Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2011 tarih 2010/174 Esas ve 2011/115 Kararı ile verilen ve 09/09/2011 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar nedeniyle, 16/04/2009 tarih 2008/402 Esas ve 2009/171 Karar sayılı karar ile açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden ihbarda bulunulması üzerine mahkemece duruşma açılmaksızın hükmün açıklanmasına 21/11/2011 tarihli ek karar ile sonuç ceza olarak TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş ise de.
13/02/2010 suç tarihli....
Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2011 tarih 2010/174 Esas ve 2011/115 Kararı ile ikinci suçtan da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca ikinci suç yönünden kesinleşen bir mahkumiyet hükmü bulunmadığından, duruşma açılmaksızın yazılı şekilde dosya üzerinden bu karara dayanılarak hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi ile ilgili olarak Kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/2626, K. 2016/6264, 27 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama