KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/2634 E., 2017/14387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık suçu 28.06.2007- 02.07.2007 tarihleri arasında bir zamanda işlediğinden, gerekçeli kararda suç tarihinin 2007 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu açısından 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 6 gün adli para cezası belirlendiği, aynı Yasa'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 5 ay hapis 5 gün adli para cezası olarak bulunduğu, sonuç cezada 5 gün olarak belirlenen adli para cezasının aynı Yasa'nın 52/2. maddesi gereğince ''en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olarak bir gün karşılığını belirleyip 5 tam gün ile çarparak netice adli para cezasına hükmetmesi gerekirken 5 tam gün olarak bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/2634, K. 2017/14387, 21 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama