Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/2797 K.2018/5489

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekilerin her aşamada, araçtan yapılan hırsızlık olayında aracın kapısını kilitlediklerini ve elle kontrol ettiklerini beyan etmeleri karşısında, kapıları kilitli araçtan yapılan hırsızlık eyleminin, kapının nasıl açıldığına dair başka bir delilin de olmaması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden ve sanığın suça konu eşyaların müştekilerden ... ve ... olmak üzere iki farklı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda ise de 4 farklı müştekiye ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunu gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, suça konu eşyaların ayrı ayrı pantolon, ceket vb. kıyafetten alınıp alınmadığı da açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,