Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/3080 K.2016/6629

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...'nın beyanında aracını 02.01.2002 tarihinde saat 20.00 sıralarında park ettiğini, olayı ertesi gün 07.00'de fark ettiğini söylediği, hükümlünün beyanında eylemi 06.00 sıralarında yaptığını söylediği, suç tarihinde güneşin 07.22'de doğduğu ve gece vaktinin 06.22'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; hükümlünün müşteki ...'ya yönelik eylemi de gece vakti işlediği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre; suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü hükümlünün diğer suç ortağı ile gece vakti müştekilerin araçlarını zorlayarak açıp, suç tarihlerinde pek hafif değerde suça konu eşyaları aldığı, müştekiler ... ve ...'in araçlarına da zarar verdiği ve bu müştekilerin şikayetçi olduklarının anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

hükümlünün eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53, 151, 53, (2 kez) (müştekiler ... ve ...'ya yönelik eylemler için) ve aynı Yasa'nın 142/1-b, 143, 53 (müşteki ...'a yönelik eylem için) 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 168/1, 53 (müşteki ...'ye yönelik eylem için) maddeleri kapsamında olup, (mala zarar verme suçu için uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak) sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine aykırı davranılması,