Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/3137 K.2017/2907

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kamyonun kilitli olmayan deposundan mazot çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

2-Hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa Cumhuriyet Savcısı'nın esas hakkındaki mütalaasını bildirmesinden sonra, mütalaaya karşı savunması ve son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kıstlanması,

3-Suç tarihinde TCK'nın 143/1. maddesindeki artırım oranının 1/2 olmasına rağmen, sanık hakkında kurulan hükümde 1/6 oranında artırım yapıldığının yazılması

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,