KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/3166 E., 2018/5551 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-O yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmününe yönelik temyiz incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık ...'ın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, müşteki ile aynı dolmuşa binmiş olabileceğini ancak hiç bir şekilde müştekinin telefonunu çalmadığını savunması karşında; müşteki ...'in, soruşturma aşamasındaki ifadesinde, dolmuştan inmek için ayağa kalktığında sanıklardan birinin ayağa kalkarak kendisinin inmesine engel olmaya çalıştığını bu sanığa çarparak aşağı indiğini ancak sanığın ve arkadaşının aşağı inmediğini belirttiği,
duruşmadaki ifadesinde ise dolmuştan ineceği sırada iki kişinin kendisiyle birlikte ve kendisini ittirerek dolmuştan indiklerini ve hemen ileride başka bir dolmuşa bindiklerini görmesi üzerine telefonunu bu şahısların çaldığından şüphelendiğini beyan ettiği, beraat eden sanık ... ile sanık ...'ın sokakta birbirlerine mesafeli şekilde yürürken görüntülendikleri, bu görüntülerde telefonun çalınma anının gözükmediği, müştekinin iddiası dışında başka bir delilinde dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, müşteki ...'in aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/3166, K. 2018/5551, 19 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama