Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/3519 K.2017/14416

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda kurulan 16/09/2010 tarihli hükümde temyiz süresinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde” temyiz edilebileceği belirtilerek, temyiz süresiyle ilgili olarak sanığın yanıltıldığı, bu nedenle sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyizin reddine ilişkin Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/11/2010 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa isnat edilen hırsızlık suçunun TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kalan "Haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık" olmasına ve mahkemece de bu şekilde kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken, TCK'nın 142/2-d. maddesi yerine, uygulama yeri olmayan TCK'nın 142/2-b maddesi yazılması,

2-Sanığın, müşteki ...”a sattığı motosikletin parasını tamamen alamaması karşısında, motosikletin kilit zincirini kırarak elinde bulunan yedek anahtarla motosikleti çaldığı, sanığın eylemini bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlediğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 144. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında.

5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,