Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4054 K.2017/13973

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. ) 5237 sayılı TCK'nın 147. maddesinin sadece hırsızlık suçlarında uygulanabildiği gözetilmeden, aynı Yasanın 163/3. maddesi kapsamındaki karşılıksız yararlanma suçunda uygulanması,

2. ) Sanığın eyleminin suç tarihleri itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f olduğu kabul edilir ise aynı Yasanın 147. maddesinin uygulanabileceği düşünülse dahi bu durumda da 5237 sayılı TCK'nın 147/1. madde şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3-Sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında.

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak,

gidermediğinin tespiti halinde, “ bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,