Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4423 K.2016/8986

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 492/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlünün, müştekiye ait konutun pencere camını kırmak suretiyle hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilip, şikayet bulunduğu için mala zarar verme ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden de uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra,

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hükümlünün, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 151/1. maddelerine karşılık 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522. maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan Yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,