Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4534 K.2016/7848

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın,...

Devlet Hastanesi içinde bulunan müştekiden, görüşme yapmak bahanesi ile telefonunu alıp, dışarıya çıkarak geri getirmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ile sanığın adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/772 Esas, 2009/780 Karar sayılı 24.12.2009 tarihinde kesinleşip, 18.06.2013 tarihinde infaz edilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyet hükmü yerine yazılı şekilde Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/990 Esas,

2010/266 Karar sayılı 24.06.2010 tarihinde kesinleşen 3 ay hapis cezası ile mahkumiyet hükmünün TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ise anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.