KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/4579 E., 2017/15448 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suçun işlendiği 04/12/2010 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddesinde belirtilen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama gideri olarak hesaplanan 153,50 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/4579, K. 2017/15448, 6 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama