Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4678 K.2016/8203

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 29.01.2005 günü tespit edilemeyen bir vakitte, müştekinin park halinde bulunan kapı ve camları kilitli 2003 model aracını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş) maddeleri kapsamında bulunduğu, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu, mahkemece her iki yasa somut olaya tek tek tatbik edilerek, netice cezaların belirlenmesi cihetine gidilmemiş ise de sonuç ceza bakımından, 5237 sayılı TCK uygulamasının açıkça sanık lehine olduğu,

ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunduğu ve aleyhe temyizde bulunmadığı görülmekle bu husus ile suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve .... Karar sayılı iptal kararının, anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.