Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4774 K.2016/6420

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçunu ikrar eden diğer suça sürüklenen çocuk ...'in 17.07.2007 tarihli ifadesi sırasında eylemi saat 22.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmesi ve UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 20:30'da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21.30'dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlendiğinin kabul edildiği.

Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 günlü, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, belirlenemeyen bir zaman diliminde müştekinin cam kenarına bırakmış olduğu cep telefonunu elini uzatarak hırsızlaması şeklindeki eylemine uyan, 765 sayılı TCK'nın 492/1-son, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/2, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.12.2008 tarihi ile daha sonra kesinleşen yeniden işlediği kasıtlı suçun tarihi olan 29.04.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresi durmuş ise de, aynı Yasa'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 27.07.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,