Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4793 K.2018/5670

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-27/07/2013 tarihli "Araştırma, CD izleme ve tespit tutanağı" içeriğine göre, hırsızlığın gerçekleştirildiği ''... ...

Bulvarı No:...'' adresinde bulunan iş yerinin karşısındaki ... akaryakıt istasyonunun güvenlik kamerası görüntülerinin, olay yerini uzaktan göstermesi nedeniyle suç faillerinin ve suçta kullanılan motosikletin niteliklerinin net olarak görülemediği, bu görüntülere göre suçun 20.02 sıralarında işlendiği, aynı tutanakta, suça konu iş yeri ile aynı bulvar üzerinde yer alan ... isimli derneğe ve ...

Konutları Sitesi'ne ait güvenlik kamerası görüntülerinde sanıkların motosiklet ile olay yerine yakın yerlerde sırasıyla saat 18.47 ve 19.03 sıralarında görüntüye girdikleri, ...

Konutları Sitesi'ne ait güvenlik kamera kaydına ait saatin güncel olmadığının belirtildiği; sanıkların tüm aşamalardaki savunmalarında, bu görüntülerdeki şahısların kendileri olduğunu kabul ettikleri, ancak olay anını gösterdiği iddia olunan ... isimli iş yerine ait güvenlik kamera kayıtlarındaki şahısların kendileri olmadıklarını, üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini belirttikleri, ayrıca sanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki savunmasında, olayın olduğu yer ve saatte oradan geçmediklerini belirtmesi karşısında; ...

Konutları Sitesi'ne ait güvenlik kamera görüntülerindeki güncel saatin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit ettirilmesi ve suç anını gösterdiği iddia olunan suça konu iş yerinin karşısında bulunan ... isimli iş yerine ait güvenlik kamerası görüntüleri ile sanıklara ait fotoğrafların Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi ya da Polis Kriminal Labaratuvarlarına gönderilip,

görüntü iyileştirilmesi de yaptırılarak görüntülerdeki şahısların sanıklar olup olmadığı hususunda yeniden rapor aldırılması ile sonucuna göre tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanıkların üzerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-12.03.2014 tarihli celsede sanık ...'a ''TCK'nın 50. maddesi gereğince hakkında verilecek hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına dönüştürülmesini isteyip istemediğinin'' sorulduğu, sanığın da kendisine yöneltilen soruyu ''isterim'' şeklinde cevaplamasına karşın, sanık ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilip çevrilmeyeceği hususunun tartışmasız bırakılması,

3-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gündüz vakti işlendiği kabul edilmesine karşın, sanıklar hakkında uygulama maddesinin ''TCK'nın 116/2. maddesi'' yerine ''TCK'nın 116/4. maddesi'' olarak gösterilmesi,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında;

sanık ...'nın adli sicil kaydına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin henüz infaz edilmeyen, 13/04/2010 kesinleşme tarihli, 2007/113 Esas ve 2007/432 Karar sayılı kararına konu 4 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilam olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2013 kesinleşme tarihli, 2012/497 Esas ve 2013/192 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması;

ayrıca her iki sanık yönünden tekerrür uygulanmasına esas gösterilen ilamlarda birden fazla mahkumiyet kararlarının bulunması karşısında, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

5-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

6-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,