Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/4859 K.2018/5725

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, müştekinin işyerine giderek grip ilacı alacağını belirttiği ve müştekinin işyerinde çalışan tanık ...'ya parayı vermeden para üstünü almaya teşebbüs etmesi olayında sanığın eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturması nedeniyle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin işyerine giderek grip ilacı alacağını belirttiği ve müştekinin işyerinde çalışan tanık ...'ya parayı vermeden para üstünü almaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı Yasa'nın 142/2-b maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,