Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5001 K.2016/8969

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. madde uyarınca hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin lira dahil adli para cezasına dair mahkumiyet hükümleri kesin nitelikte olup, sanıklar hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca sanık ..., sanık ... ..., sanıklar..., ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Suç gece vakti işlendiği halde; hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 143/1. maddesinin, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.